Het A4-tje dat ik vol krabbel. De titel van mijn to-do-lijst: ‘Alles wat opkomt …’. Dagen geleden heb ik er een start mee gemaakt. Het blijft steeds op de tafel liggen, de stapeltjes er omheen slinken en worden hoger. Er zit beweging in. Dat wel. Toch zijn het allemaal kleine bergjes. Sommigen zie ik tegenop en andere zijn opeens niet meer als oud papier.

Opeens zie ik het anders … de titel, de regel boven aan het stuk papier: alles wat – in me – opkomt! En daar gaat het uiteindelijk om. Dat wat me energie geeft, dat wat in me op komt, waar ik niet over nadenk. Naast de mooie wensen, klein en heel groot komen er ook heel gewoon de doe-dingen bovendrijven die ‘moeten’. De BTW, de nieuwe nokpan op het dak, de container aan de weg zetten, … en zo meer!

Alles wat op komt kreeg vanavond opeens een diepere betekenis. Op Twitter! Woorden staan er soms eerder dan dat ik ze heb bedacht. Een woordenstroom. Soms dringt het pas echt tot me door wanneer ik het zelf terug lees of door de reactie(s) er op. Frappant. Het gevoel spreekt. Mijn woorden raakten. ‘Gewoon’ omdat wat in mij opkwam werd geschreven. Alles wat opkomt … zoals de bollen uit de grond. Sneeuwklokjes. Vanavond viel er sneeuw!